2ος Διεθνής Δρόμος Αγωνιστικού Προσανατολισμού

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ

Ο δεύτερος διεθνής αγώνας στέφθηκε με επιτυχία και πέρασε στην αθλητική ιστορία της χώρας.

Το πλαίσιο του αγώνα και οι άλλοι φορείς
Ανταποκρινόμενοι στις ανάγκες του αθλητικού τουρισμού 52 Σκανδιναβών επισκεπτών στη χώρα μας, της ενίσχυσης της υγείας των Ελλήνων, της διάδοσης της φυσιολατρίας, ορειβασίας και γενικά υπαίθριας διαβίωσης ο Ελληνικός Σύλλογος Αγωνιστικού Προσανατολισμού διοργάνωσε αυτόν τον αγώνα για δεύτερη φορά στο δάσος του Κέδρηνου λόφου. Πενήντα δύο Σκανδιναβοί κατέκλυσαν το δάσος Κέδρηνος λόφος (Σειχ-Σου) της Θεσσαλονίκης στις 3 Νοεμβρίου του 2002. Οι Σκανδιναβοί
πραγματοποίησαν αθλητικό ταξίδι σε όλη την Ευρώπη και πέρασαν από την χώρα μας τη συγκεκριμένη ημερομηνία. Οι αγώνες διεξήχθησαν με πολύ μεγάλη επιτυχία. Ο αγώνας διεξήχθηκε με έγχρωμο χάρτη. Για την προετοιμασία του χάρτη χρειάσθηκε παραμονή Σουηδών χαρτογράφων για 7 ημέρες στη χώρα μας κατά τον μήνα Μάρτιο του 2000. Χορηγός του χάρτη ήταν το ξενοδοχείο Φιλίππειο. Αρχηγός της αποστολής ήταν ο Mr. Per-Olof Bengtsson, ο άνθρωπος ο οποίος διέδωσε το άθλημα σε όλον τον κόσμο.
Το Ξενοδοχείο Sunbeach προσέφερε δωρεάν αναψυκτικά στους δρομείς. Θα πρέπει ιδιαιτέρως να ευχαριστήσουμε τον Δημήτρη Λαζαρίδη για την σημαντική εθελοντική βοήθεια που προσέφερε στη συγκομιδή των σκουπιδιών. Επίσης τούς Θεόδωρο Ορφανίδη, Απόστολο Δάλλα και Δημήτρη Ρουσόπουλο για την αντιγραφή των διαδρομών πάνω στους χάρτες. Τους Μηνά Πάσχο, Θεόφιλο Μασμανίδη και Νίκο Φίστα για την εθελοντική εργασία που προσέφεραν στη γραμματεία και όλους τους άλλους οι οποίοι συνέβαλλαν στην επιτυχία αυτής της εκδήλωσης. Η παραπέρα επιτυχημένη συνέχιση των προσπαθειών μας  θα εξαρτηθεί από την κινητοποίηση των μελών και φίλων του συλλόγου.

Αιτίες συμμετοχής των ξένων αθλητών
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι πολλοί από τους ξένους δρομείς ανήκαν στην κατηγορία ελίτ η αποτελούσαν μέλη των Εθνικών Ομάδων Νορβηγίας και Σουηδίας χώρες που όπως είναι γνωστό έχουν ένα αιώνα εμπειρίας στην διοργάνωση αγώνων. Είναι επίσης γνωστό ότι το orienteering αποτελεί το πιο δημοφιλές άθλημα στις χώρες αυτές όπου οι αθλητές, διοργανωτές, προπονητές κλπ μετριούνται σε εκατοντάδες χιλιάδες. Οι κυριότερες αιτίες για τις οποίες πήραν μέρος οι συμμετέχοντες ήταν το ταξίδι που πραγματοποιήθηκε και η επιθυμία τους να αγωνισθούν σε καινούργιες γι αυτούς χώρες αποκτώντας νέες εμπειρίες. Αυτό που τους άρεσε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο ήταν το διαφορετικό γι’ αυτούς έδαφος όπου έγινε ο αγώνας και ακολουθούν η φύση με τη χλωρίδα και πανίδα της, ο καλός έγχρωμος χάρτης, ο καλός καιρός, οι καλά σχεδιασμένες διαδρομές κ.α. Αυτά που δεν άρεσαν στους ξένους αθλητές ήταν κυρίως οι πολύ ανηφορικές και κατηφορικές διαδρομές, η ύπαρξη πολλών σκουπιδιών μέσα στα δάση και σε μικρότερο βαθμό η τοποθέτηση των διατρυπητικών μηχανισμών αρκετά ψηλά πάνω στα δένδρα κ.α. Θα πρέπει να επισημανθεί εδώ ότι  μέλη της διοργανωτικής επιτροπής συγκεντρώσαν και γέμισαν πολλές μεγάλες σακούλες απορριμμάτων στο δάσος και απέδειξαν έμπρακτα τον φιλοδασικό χαρακτήρα του αθλήματος. Δυστυχώς, παρά τις προσπάθειες μας η κατάσταση παραμένει άθλια και το χειρότερο είναι ότι δεν φαίνεται να συγκινούνται οι αρμόδιοι φορείς. Παρά τα αλλεπάλληλα τηλεφωνήματα μας κατά καιρούς δεν έγινε τίποτε.

Η δράση του συλλόγου μας.
Μέχρι στιγμής έχουμε διοργανώσει 25 ανοικτούς αγώνες,2νυχτερινούς αγώνες, 3 σχολικούς αγώνες, 2 αγώνες σε συνεργασία με την Λέσχη Καταδρομέων, 3 πειραματικούς αγώνες και παιχνίδια για άτομα ΑΜΕΑ, δυο αγώνες mountain bike orienteering, πάνω από 20 ομιλίες σε διάφορους χώρους και σχολεία, μια διάλεξη του υπεύθυνου του Ιατρικού Τμήματος της IOF καθηγητού Beng
t Saltin στο ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης και ένα σεμινάριο αγωνιστικού προσανατολισμού με συμμετοχή της Γενικής Γραμματέως της Διεθνούς Ομοσπονδίας Προσανατολισμού η οποία ήρθε στη Θεσσαλονίκη τον Μάιο του 1999 με έξοδα της πρώην Ειδικής Γραμματείας Αθλητισμού. Οι διάφοροι αγώνες όπως Salmon Experience, Camel Trophy, Marlboro Adventure κλπ. παρόλο που περιέχουν στους αγώνες τους και κομμάτια με προσανατολισμό εντούτοις, δεν έχουν καμία σχέση με τους επίσημους κανονισμούς του αγωνιστικού προσανατολισμού. Το δημοφιλές διεθνές άθλημα του Orienteering (αγώνες ανώμαλου δρόμου και προσανατολισμού με χρήση πυξίδας και χάρτη) του οποίου η διεθνής Ομοσπονδία ιδρύθηκε το 1961 και για το οποίο διεξάγονται πρωταθλήματα από το 1922, είναι ακόμη άγνωστο στην Ελλάδα. Αξίζει να σημειωθεί ότι κανένας άλλος δημόσιος η ιδιωτικός φορέας, εκτός από τον Ελληνικό Σύλλογο Αγωνιστικού Προσανατολισμού Θεσσαλονίκης ο οποίος αρχικά “γεννήθηκε” από διδάσκοντες του ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης, εδώ και πέντε χρόνια δεν έχει μέχρι πρόσφατα διοργανώσει ποτέ στη χώρα μας αγώνες orienteering σύμφωνα με τους διεθνείς κανονισμούς.
Έλληνες αθλητές συμμετείχαν στους Διεθνείς Αγώνες Αγωνιστικού Προσανατολισμού Ο-Ρινγκεν της Σουηδίας (20-29 Ιουλίου 2000) και World Park Tour της Αυστρίας (1-7 Αυγουστου 2000) για πρώτη φορά στα Ελληνικά αθλητικά χρονικά. Οι Διεθνείς Αγώνες O-Ringen (βλεπε www.oringen.com) διεξάγονται εδώ και 35 χρόνια στην Σουηδία. Στους αγώνες αυτούς συμμετέχουν πάνω από 15.000 αθλητές από όλο τον κόσμο.  Για περισσότερες πληροφορίες γύρω από το άθλημα βλέπε www.orienteering.org
Αγώνες προσανατολισμού προγραμματίζονται και στο μέλλον. Βοηθείστε ενεργά τον σύλλογο για την επιτυχία των εκδηλώσεων.

Η καταστροφή των δασών το περασμένο καλοκαίρι μας αφορά όλους.
Δεδομένου ότι οι πυρκαγιές των δασών αποτελούν διαρκή απειλή κάθε καλοκαίρι για την Ελλάδα είναι προς το συμφέρον της χώρας μας η ανάπτυξη αυτού του φιλοδασικού αθλήματος με την έντονη περιβαλλοντική ευαισθησία. Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι μέσα την τελευταία τριετία 1997-2000 ο απολογισμός είναι φοβερός: α) κάηκαν 17 άνθρωποι εκ των οποίων οι 6 ήταν πυροσβέστες, β) αποτεφρώθηκαν κάπου 3.000.000 στρέμματα δασών, δασικών εκτάσεων και καλλιεργειών και γ) καταστράφηκαν 25 πυροσβεστικά οχήματα και πάνω από 600 σπίτια (Ρουμπάνης Έθνος 25-8-2000). Στο παρακάτω κείμενο πού αναδημοσιεύουμε μετά από δυο χρόνια γίνεται σύντομη καταγραφή των όσων γράφθηκαν το 2000 στις εφημερίδες για το θέμα των πυρκαγιών.
Όπως υπολογίζει ο καθηγητής δασολογίας και φυσικού περιβάλλοντος στο ΑΠΘ κ. Δημήτρης Κοτούλας, περισσότερα από 86 εκατ. κυβικά μέτρα φερτών υλών από τις καμένες δασικές εκτάσεις μεταφέρονται με την βοήθεια των χειμάρρων προς την θάλασσα. Κάθε χρόνο μεταφέρεται από τους χείμαρρους προς τη θάλασσα ένα ολόκληρο γόνιμο νησί, με επιφάνεια 35 τετρ. χμ, δηλαδή όσο η Πάτμος (Εξουσία 13-7-2000). Για να αναπτυχθεί ξανά ένα καμένο δάσος χρειάζονται 20-30 χρόνια αλλά η αρχική βλάστηση εμφανίζεται 1-2 χρόνια μετά την πυρκαγιά. Το 30% της Ελληνικής έκτασης απειλείται από την ερημοποίηση. Για τον σχηματισμό ενός εκατοστού εδάφους χρειάζονται περισσότερα από 100 χρόνια (Έθνος 14-7-2000).
Ο μεγάλος φόβος που έχουν οι αρμόδιοι κάθε καλοκαίρι είναι να ξεσπάσουν πυρκαγιές σε περαστικά δάση, γιατί οι συνέπειες θα είναι τρομακτικές. Οι δήμαρχοι που θα έπρεπε να έχουν προχωρήσει στην αποψίλωση και στον καθαρισμό των περαστικών δασών, καθώς και σε εποπτεία η σε μέτρα για τις χωματερές δεν δραστηριοποιήθηκαν πριν από τις μεγάλες πυρκαγιές το καλοκαίρι του 2000. Η κυβέρνηση διαπίστωσε ότι “πήγαν χαμένα” τα χρήματα που εκταμιεύθηκαν γι’ αυτό το σκοπό. Σε αλλεπάλληλες διυπουργικές συσκέψεις που πραγματοποιούνταν  είχε διαπιστωθεί ότι υπάρχει επικάλυψη αρμοδιοτήτων και μη αξιοποίηση των χρημάτων τα οποία είχαν εκταμιευθεί για την δασοπροστασία (Το Βήμα 11-7-2000). Οι εκάστοτε κυβερνήσεις φέρουν ευθύνες διότι νομιμοποίησαν καταπατήσεις που έχουν γίνει διαχρονικά  στα δάση και ουσιαστικά εκχώρησαν τα δάση στους ιδιώτες.
Με το αιτιολογικό ότι δεν έχει διευκρινισθεί ποιος είναι αρμόδιος επί των κατεδαφίσεων, πολιτεία και τοπική αυτοδιοίκηση παραπέμπουν στις ελληνικές καλένδες την εκτέλεση 4000 τελεσίδικων αποφάσεων για το γκρέμισμα αυθαίρετων που έχουν ανεγερθεί εντός δασικών εκτάσεων. Υπολογίζεται ότι 64000 αυθαίρετα υπάρχουν μέσα σε καμένα η καταπατημένα δάση. Κάποιοι μάλιστα από τους “αυθαίρετους” λαμβάνουν και αποζημιώσεις. Η ανοχή της παρανομίας αποδίδεται στην έλλειψη σαφούς νομικού πλαισίου, γεγονός που επιτρέπει στους αρμόδιους να αρνούνται να επωμισθούν το “πολιτικό κόστος” της μπουλντόζας (Βήμα 31-7-2000 ρεπορτάζ της Παναγιώτας Μπιστικά). Ιδιαίτερα δραματική είναι η κατάσταση είναι η κατάσταση στην Αττική όπου από τις 200.000 αυθαίτερες κατασκευές οι 32000 βρίσκονται εντός δασικών εκτάσεων και δασών.  Με προεδρικό διάταγμα που έχει καταθέσει το ΥΠΕΧΩΔΕ εντάσσονται στο σχέδιο πόλεως 6000 στρέμματα στη Πεντέλη αρκετά από τα οποία είχαν καεί στη πυρκαγιά του 1998 (Ριζοσπάστης 11 Ιουλίου 2000)
Μόνο την τετραετία 1995-98 στη περιοχή αρμοδιότητας του δασαρχείου Πεντέλης εντοπίσθηκαν μέσα σε δασική έκταση 218 αυθαίρετα κτίσματα (από τα οποία τα 31 μέσα σε καμένες περιοχές). Και όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην έκθεση για την έκδοση μιας απόφασης κατεδάφισης απαιτείται ένα χρονικό διάστημα από ένα έως τέσσερα χρόνια (Γιογιακας 12-13-6-2000 Τα Νέα) Τρία χρόνια χρειάζονται τα δασονομεία για να κάνουν αυτοψία να συντάξουν αναφορά και να την στείλουν στο δασαρχείο. Αλλά τρία χρόνια χρειάζονται για την επίδοση της πρόσκλησης κατεδάφισης. Στη συνεχεία απαιτούνται 1-4 χρόνια από τη μήνυση έως την κατεδάφιση η οποία δεν γίνεται ποτέ! Ο Γιόγιακας συμπεραίνει ότι μπορεί να κτίσει κάποιος αυθαίρετο στην Πεντέλη και να το πιστοποιήσουν σε 10 χρόνια! Σε έρευνα του δασολόγου-περιβαλλοντολόγου Σταματόπουλου (Έθνος 25-8-2000) αναφέρεται ότι με δεδομένο ότι η ξερή περίοδος στη χώρα μας είναι τρεις μήνες (90 μέρες), τα περιστατικά φωτιάς είναι περίπου 20 ημερησίως. Όταν όμως το θερμόμετρο ξεπεράσει τους 40 βαθμούς Κέλσιου, τότε μπορούν να αντιμετωπισθούν και 60 περιστατικά. Τα διαθέσιμα στοιχεία αναφέρουν ότι το 27% των πυρκαγιών οφείλεται σε κακόβουλους εμπρησμούς. Στην πραγματικότητα το ποσοστό αυτό είναι ακόμη μεγαλύτερο και φθάνει το 50%. Μεγάλο μέρος των περαστικών και των παραθαλασσίων δασών έχουν παραδοθεί στις φλόγες για κερδοσκοπικούς λόγους. Όπως επισημαίνει ο Σταματόπουλος κάποιοι από τους λόγους για τις καταστροφές είναι 1) η εγκατάλειψη της υπαίθρου από το ενεργό εργατικό και γεωργικό δυναμικό, 2) η παράλογη και δυσανάλογη αύξηση της άξιας της γης κυρίως στις περαστικές και τουριστικές περιοχές, 3) η αδιαφορία πολλών γεωργών κατά την καύση των Άγρων τους, 4) η αδυναμία της Πολιτείας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης να οργανώσουν σύγχρονους και ασφαλείς χώρους εναπόθεσης απορριμμάτων και 5) η διάνοιξη δασών και η απόδοση τους στην αναψυχή, χωρίς να έχει προηγηθεί η εξασφάλιση λειτουργίας ειδικών κανονισμών και η κατάλληλη ενημέρωση του κοινού. Εκτός από τον ανθρώπινο παράγοντα ιδιαίτερα επικίνδυνες για την έκρηξη πυρκαγιών θεωρούνται οι ανεξέλεγκτες χωματερές καθώς επίσης και τα ελλιπώς συντηρούμενα καλώδια της ΔΕΗ, τα οποία βρίσκονται σε αρκετές δασικές εκτάσεις. (Έθνος 14-7-2000).
Οι νεοέλληνες έφθασαν στο σημείο να βρίσουν και προπηλακίσουν ακόμη και πυροσβέστες. Όπως αναγράφεται στην κεντρική άποψη της εφημερίδας Εξουσία (13-7-2000): “Αυτό είναι το πρωτοφανές θαύμα της σύγχρονης Ελλάδας για όλα όσα συμβαίνουν κάποιοι άλλοι είναι υπεύθυνοι, συνήθως οι αρμόδιοι, οι “μεγάλοι”, το κράτος. Εμείς μπορούμε να την αράζουμε στα καφενεία να χαζεύουμε στις τηλεοράσεις το δράμα των διπλανών μας , να κλεινόμαστε στα σπίτια μας παρέα με το αιρκοντίσιον. Κι’ αυτά τη στιγμή που οι πυροσβέστες παλεύουν εικοσιτετράωρα ολόκληρα  με τις φλόγες για να σώσουν τις δικές μας περιούσιες και τις δικές μας ζωές.”
Η λύση στο πρόβλημα των πυρκαγιών δεν βρίσκεται στην αυστηρότερη νομοθεσία αλλά στην κατάλληλη προετοιμασία, στην πρόληψη και γενικότερα στην ανάπτυξη ενός μηχανισμού που θα αποτρέπει τους εμπρησμούς ιδιαίτερα στα δάση. Με άλλα λόγια τα δάση χρειάζονται προστασία και φύλαξη (Δηλώσεις του βουλευτή Κουβέλη στο Έθνος 14-7-2000).

Τσιμεντούπολη η Θεσσαλονίκη.
Η Θεσσαλονίκη έχει πνίγει στο τσιμέντο , ενώ το πράσινο που αντιστοιχεί σε κάθε κάτοικο της είναι το λιγότερο από όλες σχεδόν τις άλλες πόλεις της Ευρώπης. Στις Ευρωπαικές πόλεις το πράσινο ξεπερνά τα 20 τ.μ. ανά κάτοικο (π.χ. Σόφια). Στην Αθήνα αντιστοιχούν περίπου δυο τετραγωνικά ανά κάτοικο ενώ στη Θεσσαλονίκη 1,6 τ.μ. ανά κάτοικο. Την ίδια ώρα το δάσος Κέδρηνος Λόφος (Σεϊχ Σου) χάνει συνεχώς δασωμένες εκτάσεις. Ενώ το 1981 οι δασωμένες εκτάσεις του περαστικού δάσους ήταν 22000 στρέμματα το 1997 έφθασαν στα 10000 στρέμματα και το 2002 με την ολοκλήρωση των ανισόπεδων κόμβων της περιφερειακής οδού θα μειωθούν ακόμη περισσότερο.

“Παίρνοντας μέρος στον αγωνιστικό προσανατολισμό και αποκτώντας εμπειρίες από τα δάση, τα βουνά και την υπέροχη φύση που μας περιβάλλει, οι άνθρωποι έρχονται πιο κοντά στη φύση και αντιλαμβάνονται ότι οι φυσικοί πόροι πρέπει να διατηρηθούν για τις μελλοντικές γενιές.”           Γενικός Γραμματέας της WWF Φινλανδίας

Κωνσταντίνος Κουκουρής, Ph.D
Κοινωνιολόγος Αθλητισμού,
Εκπαιδευτής Προσανατολισμού
Τηλ. 23920-21755
Κινητό: 0974-679107
E-mail:  kouk@phed.auth.gr
compass7@otenet.gr

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *